ในที่สุดก็มาลงเอย ที่บลอคอันนี้ซะได้  อื้ม มาก็สองเดือนได้แล้ว เพิ่งจะมีอารมณ์มานั่งอัพก็วันนี้แหละน้า สัญญาว่าต่อไปนี้จะพยายามมาอัพบ่อยๆ อยากเก็บความทรงจำของตัวเองไว้เหมือนกัน เพราะตั้งแต่มาอยู่ที่นี่ ดีใจ เสียใจ ตื่นเต้น มีไม่เว้นแต่ละวันเลย เป็นชีวิตที่ไม่จำเจอย่างแรง  ถึงบ้างครั้งแอบมานั่งคิดมา คิดถูกรึเปล่าที่เลือกมาที่นี่ แต่เอาเข้าจริงๆ ก็คิดว่าตัวเองเลือกไม่ผิดนะ  เพราะมาที่นี่ก็ทำให้ชีวิตตัวเองเปลี่ยนแปลงอะไรหลายอย่าง ได้ลองทำอะไรหลายอย่างที่อยู่เดมืองไทยไม่มีทางได้ทำแน่ เพราะงั้น คงคิดไม่ผิดหรอกเน้ออ ^______________^

 

แต่ตอนี้คิดถึงเพื่อนๆทุกคนที่ไทยมากๆๆเลยนะ อยากจะรีบเรียนรีบกลับไปหาไวไว รอหน่อยนะแก เดือนธันวาเองเดี๋ญวก็กลับไปแล้ว ขอไปเดินในมหาลัยด้วยนะแก อย่าลืมพาเราทัวร์  แล้วถ้าใครมีแฟนแล้ว เวลานัดเจอกันโทรบอกแหนให้มันหยิบ เฟรนด์ชิบเล่มนั้นมาด้วยนะ เผื่อเราจะได้มีคนเลี้ยงข้าว ฮ่าๆๆๆๆ  really looking forward to หว่ะ

 

วันนี้ ตอนเช้าไปสอบโทอิกมาอ่ะ โคตรยากอ่ะวันนี้ กลัวได้คะแนนน้อยกว่าเดิมหว่ะ ไอ้สอบใหม่มันก็ได้หรอก แต่เปลืองเงินอ่ะ เพราะโทอิคที่นี่แพงกว่าท่ไทยตั้งหลายเท่า จะสอบทีคิดแล้วคิดอีก หลังจากที่กลับมาจาก เวลลิงตัน นี่คิดว่าอยากเริ่มทำงานแล้วจริงๆ เพราะใช้เงินเก่งมากอ่ะ นิสัยนี้แก้ไงก็ไม่หาย ทำไงดี 

 

แล้วนี่ก็หน้าหนาวแล้ว อยากได้บู๊ตด้วยอ่ะ  ที่นี่ บู๊ตก็แพงเหลือหลาย  อยากทำงานๆๆๆๆ