ทำสถิติโลกการดองไปแล้วมั้งเนี่ย แหะๆ จริงๆอยากอัพมาตั้งนานแล้วนะ แต่ไม่มีโอกาส

จะอัพทีก็ ไม่รุจะเขียนอะไร พออยากอัพเขียนเสร็จ เน็ตห่วย อัพไม่ขึ้น ก็เลยเลิกคิดจะอัพแล้ว

แต่วันนี้ได้ฤกษ์ มาลงรูปเซตใหม่ ก็เลยมาอัพซะเลย ^^

 

จริงๆแล้วไม่ได้เป็นคนชอบเล่าเรื่องเกี่ยวกับตัวเองให้ใครฟังหรือบางครั้งอยากเล่าแต่เล่าไม่เก่ง

แต่เอาเป็นว่าวันนี้จะพยายามก็แล้วกันนะ

 

 

ตั้งแต่มาอยู่ที่นิวซีแลนด์หลายเรื่องเกิดมากมาย

อะไรที่ไม่ได้เคยทำ ก็มาได้ทำที่นี่

อะไรที่ไม่เคยมี ก็มาได้มี

ชีวิตมีทั่ง สุข เศร้า เหงา ทุกข์ ปนๆกันไปทุกวัน

ก็มีรสชาติดีนะ รู้สึกว่าอย่างน้อยตัวเองก็ตัดสินใจไม่ผิดนะ ที่เลือกมาที่นี่

บางครั้งเหนื่อย ท้อ อยากกลับไทย แต่รุ้ว่าเลือกเดินแล้วยังไงก็คงต้องเดินให้จบใช่ม้า

เพราะงั้นยังไง ก็ขอสู้ๆนะ

 

 

อยู่ที่นี่มีกิจกรรมอะไรให้ทำหลายออย่างดีนะ แล้วยิ่งคิดว่าตัวเองโชคดีนะ ได้เพื่อนๆที่ดีมาก ^O^

ดีใจมากเลยนะที่ข้ามฟ้ามาเจอกันได้

แต่ตอนนี้ไม่รุสึกว่าตัวเองเรียนมหาลัยเลย

รู้สึกเหมือนเรียน โรงเรียนประจำที่ไหนซักที่

แล้วก็ไม่รุสึกว่าตัวเองได้มาเรียนที่นิวซีแลนด์ด้วย

เหมือนมาเรียนอยู่ญ๊ปุ่นมากกว่าฮ่าๆๆ ดูรูปเพื่อนๆเราแต่ละคนก็จะเห็น

วันๆส่งภาษาญ๊ปุ่นกันมากกว่าอังกิดซธอีก

กลับไป ขอโทษนะคะที่อังกิดหนูก็ไม่ได้  หรือได้ก็สำเนียงญ๊ปุ่น แต่จะภาษาญี่ปุ่นเลยก็ไม่เวิร์คฮ่าๆๆ ไม่มีอะไรดีซักอย่าง

 

 

ชีวิตตอนนี้ปิดเทอมหนึ่งอาทิตย์ค่า เพราะงั้น

เดี๋ยวจะได้ไปเที่ยวเวลลิงตันแล้วจะเอารูปมาฝากนะคะ หุๆ อาจจะเป็นทริปทัวร์กิน

ทั้งๆที่อยากไดเอท เพราะจะต้องเต้นออกงานเดือนหน้า

เต้น เรกเก้ด้วย ถ้ามีพุงจะน่าเกลียดมาก ทำไงดีๆๆ

แต่ไปทั้งทีก็อยากกินอาหารอะไรอร่อยๆเฮ้ออ

 

ยิ่งบอกตัวเองว่าจะไดเอท ก็ยิ่งเหมือนกินมากๆเกินไงก็ไม่รุ เซ็งตัวเองจริงๆเลย T_T

shopping  นี่ก็เป็นเรื่องขาดไม่ได้ที่ เวลลิงตัน เฮ้อออ

เหนื่อยใจแทนพ่อแม่จัง !!

 

 

ยังไงอีกสองเดือนก็เจอกันแล้วนะคะ ช่วงนี้รักษาสุขภาพให้ดีๆนะคะ

กลับไปแล้วไปกิน บาร์บีคิวกัน อยากกินมากๆ

เพื่อนๆคนอื่นเดี๋ยวเราจะทัวร์มหาลัยนะจ๊ะ เตรียมพาเราทัวร์ด้วย

แล้วเจอกันเร็วๆนี้ คิดถึงทุกคนน้า chu chu ^O^