November 19, 2006 : ArO[u]nd 01.40 AM

และแล้วเราก็ผ่านวันนั้นมาได้

ดีใจด้วยนะเธอ.....

รอดมาได้ฉิวเฉียดเลยนะเนี่ย ><;

สัญญากันแล้วว่าจะไม่ทะเลาะกันอีก อย่างน้อยก็ก่อนจะกลับบ้าน

กลับไปไทยอะไรหลายๆอย่างก็คงจะเปลี่ยนไป

แต่ก็อย่างที่ใครเค้าบอกไว้ มันคงช่วยพิสูจน์อะไรๆได้หลายอย่าง

ถึงแม้  เธอจะเป็นคน ..... ขี้ตอแหล หรือที่เธอบอกว่า ไม่ได้ตอแหล แค่พูดให้มันดูดีขึ้นแบบนักการฑูต

                        ..... ขี้ฟ้อง เวลาทะเลาะกันทีไร คนอื่นรุ้หมด และโมเป็นคนผิดทู๊กที

                        ..... ขี้น้อยใจ ถึงเธอจะบอกว่าตอนนี้น้อยลงแล้ว แต่โมก็ไม่เคยเห็นผู้ชายขี้น้อยใจได้ทุกเรื่องขนาดนี้มาก่อน

                                ..... ขี้สำออย เป็นอาการที่เกิดมาจาก การ ขี้โรคของเธอ สามวันดีสี่วันไข้ ปวดหัวได้ทุกวี่วัน

                        ..... ขี้อ้วน เอ้ย ขี้อ้อน (Especially when you were sick")

                        ..... ขี้ม่อ ในสายตาคนอื่น

                        ..... ขี้ทุกครั้ง หลังกินข้าว :p และ ขี้เหม็นมากกกกกก

แต่ว่านะ เธอก็        ..... ขยันมาดูแลกัน ทุกครั้งที่โมไม่สบาย

                        ..... ขยันทำให้โมหัวเราะ เวลาที่โมโกรธหรือร้องไห้เสียใจ

                        ..... ขยันงอนแบบตลกๆ อย่างล่าสุดก็งอนซะคอเคล็ด??

                        ..... ขยันเรียกร้องความสนใจ แบบที่รุ้ว่ายังไงก็ไม่มีวันได้จากโม เหอะๆ

                        ..... ขยันมาง้อ เวลาที่โมแปลงร่างเป็นแมงง๊องแง้ง

                        ..... ขยันพาไปดูหนัง ทุกครัง้ที่บอกว่าอยาก

                        ..... ขยันทำการบ้านให้ (แหะๆ) ทุกครั้งที่เครียดจนนึกการบ้านไม่ออก

                        ..... ขยันไปรับ-ไปส่งถึงห้องเรียน ถึงแม้วันที่เธอขาเจ็บ

                        ..... ขยันมาทำกับข้าวให้กิน ทุกครั้งที่บอกว่าหิว

                        ..... ขยันมาดูด ฝุ่น จัดห้องให้ ทั้งๆที่รู้ว่า อีกอาทิตย์มันก็จะกลับมารกเหมือนเดิม

                        ..... ขยันมาซักเสื้อผ้าให้ เพราะโมบอกไม่มีอะไรจะใส่แล้ว

                        ..... ขยันตามใจและยอมที่จะอดทนกลับอารมณ์ขึ้นๆลงๆ และเอาแต่ใจตัวเอง แบบลูกคนเดียว

                              และ ขยันอีก etc.

แค่เดือนนึงดูเป็นเรื่องเล็กน้อย แต่ก็อย่างที่เคยมีคนบอกไว้

ของอย่างนี้ไม่ได้อยู่กันที่เวลา แต่อยู่ที่ความทุ่มเท ความจริงใจและ ความรักที่มีให้กันมากกว่า

                  "คู่เราเริ่มต้นไม่เหมือนคู่อื่น"

                            เป็นการเริ่มต้นที่มองดูเหมือนไม่น่ามีหนทางเดินต่อ

                            แต่เราก็ผ่านมาแล้ว แม้จะมีทุลักทุเลไปบ้าง แต่ว่เราก็ผ่านมันมา

                            จากนี้ก็คงจะมีทางที่ต้องเดินยาวไปอีกเยอะ อยากให้ทางของเรา

                            เหมือนเส้นขนานนะ เดินทางร่วมกันตลอดไป แต่เรื่องที่เส้นขนานไม่มีวันบรรจบเนี่ย

                            โมมีทางแก้นะ ... เราก็สร้างถนนเชื่อมส่วนตัวของเราเองแล้วกันเนอะ ^^;                                              

                  "คู่เราก็คงจะไม่มีวันจบเหมือนคู่อื่นด้วยใช่ไหมหล่ะ"  (ฮ่ะๆๆๆๆ)

ขอบคุณที่รักกัน ^___^

(ขอบคุณที่ยอมเปลี่ยนตัวเองไปตั้งเยอะ)

ปล.วันนี้เธอก็พาไปดูหนังมาอีกแล้ว Borat ช่างเป็นหนังรั่วๆ

ที่เหมาะกะชีวิตรั่วๆ ของเราสองคนเหลือเกิน

(ที่อัพๆไปข้างล่างลืมๆมันไปขั่วคราวก่อนแล้วกันนะ

อย่าให้จับได้อีกแล้วกันเหอะ)

 *KONG-WAN :: infinity รัก KONG-DONG*